پخش زنده
امروز: -
جایگزینی پلاستیکها؛ کاهش ۳۴ درصدی آلودگی تا سال ۲۰۵۰
محققان ییل دریافتند جایگزینی پلاستیکهای معمولی با انواع زیستتخریبپذیر، ضمن عدم افزایش مصرف انرژی، میتواند آلودگی را تا ۳۴ درصد کاهش داده و با مدیریت صحیح پسماند، تجمع جهانی زباله را تا ۶۵ درصد کم کند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما پلاستیکهای زیستتخریبپذیر میتوانند آلودگی را کاهش دهند، اما فقط در صورتی که زیرساخت مناسب کمپوستسازی و مدیریت پسماند وجود داشته باشد. در نبود این سیستمها، این مواد ممکن است نتیجه معکوس بدهند و حتی انتشار گازهای گلخانهای را تا دو برابر افزایش دهند. پژوهشگران بر یک راهبرد ترکیبی برای پلاستیکهای زیستتخریبپذیر و پلاستیکهای معمولی تأکید دارند و خواستار سرمایهگذاری در زیرساخت، مشوقهای مالی و برچسبگذاری شفاف هستند.
این پژوهش که در مجله Nature Reviews Clean Technology منتشر شده، گفته میشود نخستین مطالعهای است که اثرات زیستمحیطی پلاستیکهای زیستتخریبپذیر را در کل چرخه عمر و در مقیاس جهانی بررسی و پیشبینی کرده است.
بر اساس این تحقیق که در دانشکده محیطزیست ییل انجام شده، اگر تا حد امکان پلاستیکهای معمولی با انواع زیستتخریبپذیر جایگزین شوند، میتوان تا سال ۲۰۵۰ سمیت زیستمحیطی را تا ۳۴ درصد کاهش داد، بدون آنکه تغییر چشمگیری در مصرف انرژی ایجاد شود. همچنین اگر این تغییر همراه با مدیریت صحیح پسماندهای پلاستیکهای معمولی باشد، میزان تجمع جهانی زباله میتواند تا ۶۵ درصد کاهش یابد.
یوان یائو، استاد وابسته اکولوژی صنعتی و سیستمهای پایدار و نویسنده ارشد این تحقیق، میگوید: پلاستیکهای زیستتخریبپذیر میتوانند به کاهش تجمع زباله و سمیت زیستمحیطی کمک کنند، اما اگر مرحله پایان عمر آنها بهدرستی مدیریت نشود، این مزایا ممکن است محقق نشود.
او تأکید میکند که «پلاستیک زیستتخریبپذیر فقط یک نوع ماده نیست، بلکه مجموعه بزرگی از مواد متفاوت است؛ بنابراین یکی از پرسشهای مهم این است که چگونه این مواد را برچسبگذاری کنیم و تفاوتهایشان را به مصرفکنندگان آموزش دهیم. ما به زیرساختهای بیشتر برای پردازش درست این مواد و آموزش بهتر مصرفکنندگان نیاز داریم.»
اثر تولید بیوپلاستیکها
نتایج پژوهش نشان میدهد که جایگزینی پلاستیکهای فسیلی با پلاستیکهای زیستپایه و زیستتخریبپذیر، مصرف کلی انرژی صنعت پلاستیک را بهطور محسوسی کاهش نمیدهد. با این حال، مصرف آب را افزایش میدهد؛ علت اصلی آن هم کشت کشاورزیِ پرآببر برای تولید مواد اولیه است. پژوهشگران میگویند برای بیشینهکردن مزایای زیستمحیطی این مواد، باید هم به منابع اولیه کممصرفتر از نظر آب توجه کرد و هم در زیرساختهای مدیریت پسماند سرمایهگذاری نمود؛ از جمله:- هاضمهای بیهوازی برای پلاستیکهای زیستتخریبپذیر- تأسیسات بازیافت و پردازش برای پلاستیکهای معمولی
همچنین بر برچسبگذاری استاندارد و روشن تأکید شده تا مصرفکنندگان بدانند هر نوع بستهبندی را چگونه تفکیک و دفع کنند و دچار سردرگمی نشوند؛ چون دفع بیوپلاستیکها بسته به نوع ماده و زیرساخت محلی میتواند متفاوت باشد.
نظر شما