شامِ غریبان؛ وقتی سکوت، بلندترین روضه است

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، محرم که به شب یازدهم می‌رسد، دیگر صدای شمشیر‌ها خاموش شده است.اما تازه صدای داغ آغاز می‌شود.

شام غریبان، شبِ سکوتِ خیمه‌های سوخته است.شبِ نگاه‌های بی‌پناه کودکان.شبِ اشک‌های زینب و شبِ غربتِ حقیقت در میان هیاهوی تاریخ در عاشورا، بدن‌ها بر خاک افتادند.اما در شام غریبان، دل‌ها شکست.آنجا که کودکی میان خاکستر خیمه‌ها، پدرش را صدا می‌زد.آنجا که دخترکی با گوشواره خونین دنبال دستی می‌گشت که دیگر نبود.

و آنجا که زینب کبری سلام‌الله‌علیها میان آن همه مصیبت ایستاد تا پرچم کربلا بر زمین نماند.شام غریبان فقط یادآور یک حادثه تاریخی نیست.

آینه‌ای است برای تمام لحظه‌هایی که انسان در اوج تنهایی باز هم راه حق را انتخاب می‌کند.

شبِ بعد از عاشورا شبِ ادامه یافتن عاشوراست چرا که اگر خون حسین علیه‌السلام اسلام را زنده نگه داشت.

صبر زینب سلام‌الله‌علیها پیام آن خون را به تاریخ رساند.هر سال وقتی چراغ‌ها خاموش می‌شود و مردم با شمع و اشک در کوچه‌ها و حسینیه‌ها قدم برمی‌دارند.انگار تاریخ دوباره نفس می‌کشد.

شام غریبان شبِ همدردی با کاروانی است که همه چیزش را در راه خدا داد. اما عزتش را نه؛

و شاید راز ماندگاری این شب همین باشد،اینکه هنوز هم بعد از قرن‌ها دل‌های بسیاری در تاریکی شام غریبان خودشان را کنار خیمه‌های سوخته پیدا می‌کنند.

کنار غربت حسین کنار صبر زینب و کنار اشکی که هیچ‌گاه برای کربلا پایان ندارد.